Φιλοσοφίες

MASLATIA COOK

Φιλοσοφίες


22/10/2013 11:02:00 πμ

Έχω κοιτάξει τη λέξη gourmandize σε όλα τα λεξικά και δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος με ό,τι έχω βρει. Εξακολουθεί να υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στην gourmandize με την πραγματική της έννοια και τη λαιμαργία ή αδηφαγία, και συμπεραίνω από αυτό ότι οι λεξικογράφοι, αν και αξιόλογοι άνθρωποι κατά τα άλλα, δεν συγκαταλέγονται μεταξύ των αξιαγάπητων εκείνων σοφών που πιάνουν ένα φτερό πέρδικας χαριτωμένα με το μικρό τους δαχτυλάκι λυγισμένο, και το κατεβάζουν με ένα ποτήρι Lafite ή Clos –Vougeot.

Προπάτορες της ανθρωπότητας, που η λαιμαργία σας έμεινε ιστορική και που θα φθάνατε για μια γαλοπούλα γεμιστή με τρούφες;

Η [γεμιστή με τόνο] ομελέτα [του αββά] ήταν στρογγυλή, φουσκωτή και τέλεια τηγανισμένη. Καθώς το κουτάλι χώθηκε μέσα της, εξαιρετικοί και μυρωδάτοι χυμοί άρχισαν να τρέχουν από την κοιλιά της και να γεμίζουν το πιάτο.

Η αγάπη για το καλό φαγητό έχει μια καθαρά θεολογική πλευρά: από θέλημα Θεού ο άνθρωπος είναι ο βασιλιάς της φύσης και κάθε τι που παράγει η γη έχει δημιουργηθεί γι’ αυτόν.

Δεν υπάρχει πιο γοητευτικό θέαμα από μια χαριτωμένη λαίμαργη εν δράσει: η πετσέτα της είναι τοποθετημένη με τον πιο καθωσπρέπει τρόπο, το ένα χέρι ακουμπάει στο τραπέζι, ενώ το άλλο οδηγεί στο στόμα τις κομψές μπουκιές ή ένα φτερό πέρδικας…

Η τρούφα είναι το διαμάντι της μαγειρικής.

Εάν μερικοί άνθρωποι γεννιούνται λαίμαργοι, άλλοι γίνονται λόγω της φύσης της δουλειάς τους, και μπορώ να αναφέρω εδώ τέσσερις βασικές κατηγορίες: τους εισοδηματίες, τους γιατρούς, τους ανθρώπους των γραμμάτων και τους θρήσκους.

Ένας φασιανός μαγειρεμένος μ’ αυτόν τον τρόπο (γεμιστός με κιμά από μπεκάτσα, χοιρομέρι και καλής ποιότητας τρούφες, πάνω σε μια φέτα ψωμιού αλειμμένη με τα συκωτάκια από τις μπεκάτσες και τρούφες κοπανισμένες, και σερβιρισμένος με νεράντζια) θα ήταν άξιος να προσφερθεί σε αγγέλους, αν περπατούσαν ακόμη στη γη όπως στις ημέρες του Λωτ.

Το δείπνο ήταν συγχρόνως λιτό και φίνο. Μόλις είχαν πάρει μια σουπιέρα με καραβιδόσουπα και στο τραπέζι υπήρχε σολομός, ομελέτα και σαλάτα. «Είναι φανερό από το δείπνο μου», είπε ο παπάς χαμογελώντας, «ότι σήμερα – αν και ίσως το αγνοείτε- είναι ημέρα νηστείας σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας».

‘Ένας καλοφαγάς που μόλις είχε διοριστεί φοροσυλλέκτης στην περιοχή του Περιγκέ δεχόταν συγχαρητήρια από τους φίλους του που είχαν ενθουσιαστεί με την ιδέα των απολαύσεων [που προσφέρει] η ζωή σ’ αυτόν τον παράδεισο του καλού φαγητού – τη χώρα της τρούφας, της πέρδικας και της γεμιστής με τρούφες γαλοπούλας. «Αλίμονο», είπε ο καλοφαγάς μελαγχολικά, «είναι δυνατόν να ζήσει κανείς σ’ έναν τόπο που δεν έχει παλίρροια;»

Brillat- Savarin

Αρχή της σελίδας